Οι εισαγωγές αυξάνονταν τις πιο θερμές ημέρες του έτους, όχι μόνο το καλοκαίρι αλλά και σε περιόδους όπου η υψηλή θερμοκρασία ήταν ασυνήθιστη για την εποχή. Μάλιστα, η συσχέτιση φάνηκε ισχυρότερη στους ψυχρότερους μήνες, όταν ο οργανισμός και η καθημερινότητα είναι λιγότερο προσαρμοσμένα στη ζέστη.
Η ανοδική τάση αφορούσε ένα ευρύ φάσμα διαγνώσεων: διαταραχές που σχετίζονται με τη χρήση ουσιών, κατάθλιψη, άγχος, ιδεοψυχαναγκαστική συμπτωματολογία, διαταραχές προσαρμογής, προβλήματα προσοχής και συμπεριφοράς. Επίσης, κατά τους χειμερινούς μήνες, καταγράφηκε σύνδεση με εισαγωγές για σχιζοφρένεια, διατροφικές διαταραχές και αυτοτραυματισμό.
«Ο καιρός με θερμοκρασίες υψηλότερες από το φυσιολογικό, που γίνεται όλο και συχνότερος λόγω της κλιματικής αλλαγής, επηρεάζει ήδη την ψυχική υγεία ορισμένων από τους πιο ευάλωτους νέους μας», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, Wen-Qiang He.
Τι (μπορεί να) συμβαίνει στον οργανισμό
Οι ερευνητές δεν υποστηρίζουν ότι η ζέστη από μόνη της «προκαλεί» ψυχικές διαταραχές. Περιγράφουν, όμως, έναν επιβαρυντικό παράγοντα που μπορεί να οξύνει μια προδιάθεση.
Η θερμική καταπόνηση επηρεάζει τη ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος, τη φλεγμονώδη απόκριση, την αρτηριακή πίεση και την οξυγόνωση του εγκεφάλου. Ταυτόχρονα, διαταράσσει τον ύπνο, πυροδοτεί το στρες και εντείνει την ευερεθιστότητα ή τη δυσκολία ελέγχου των συναισθημάτων.
Ειδικά για τα παιδιά και τους νέους, οι παραπάνω επιπτώσεις μπορούν να είναι πιο έντονες. Το νευρικό και ορμονικό σύστημά τους βρίσκεται υπό ανάπτυξη, ενώ η καθημερινότητα (π.χ. σχολείο, μετακινήσεις, κοινωνική ζωή, ύπνος) μπορεί να επιβαρυνθεί από τις ακραίες ή απρόσμενες θερμοκρασίες.
Τι προβλέπεται για τις επόμενες δεκαετίες
Όσο ο πλανήτης θερμαίνεται, τόσο μπορεί να αυξάνεται και η πίεση στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Έως το τέλος του αιώνα, οι νοσηλείες που αποδίδονται στη ζέστη εκτιμάται ότι θα αυξηθούν κατά 6% έως 7,7% στα σενάρια χαμηλών ή μέτριων εκπομπών. Αν οι εκπομπές είναι υψηλές -δηλαδή πραγματοποιηθεί το τρίτο και χειρότερο σενάριο-, μπορεί να φτάσει το 20,8%.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι συγγραφείς ζητούν η ψυχική υγεία να συμπεριληφθεί ρητά στα σχέδια προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή. Αυτό μεταφράζεται σε δροσερούς χώρους σε σχολεία και δομές νέων, περιορισμό των υπαίθριων δραστηριοτήτων τις ώρες αιχμής και προειδοποιήσεις για τον καύσωνα που δεν θα αφορούν μόνο καρδιολογικούς ή αναπνευστικούς κινδύνους.
Παρόλο που δεν υποστηρίζεται πως κάθε ζεστή μέρα οδηγεί σε κρίση, ο υψηλός υδράργυρος λειτουργεί ως ένας – επιπλέον – παράγοντας πίεσης για μια γενιά που ήδη δοκιμάζεται.
