Η επίθεση που σημειώθηκε στις βρετανικές βάσεις στο Ακρωτήρι είναι ένα σοβαρό περιστατικό. Αυτό όμως που ακολούθησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι εξίσου ανησυχητικό. Δεν αναφερόμαστε, ΜΟΝΟ, σε οργανωμένους μηχανισμούς ή σε ανώνυμα προφίλ. Αναφερόμαστε σε απλούς πολίτες. Σε ανθρώπους της διπλανής πόρτας που, μέσα στον «ενθουσιασμό» ή τον φόβο της στιγμής, γράφουν στα προσωπικά τους προφίλ «ακούσαμε εκρήξεις», «κάτι συμβαίνει», «μου είπαν ότι…», «έγινε αυτό», «έρχονται εξελίξεις».
Αναρτήσεις ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗ, ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΕΥΘΥΝΗ για το πώς θα ερμηνευτούν.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι κάποιος φοβήθηκε ή ανησύχησε. Το πρόβλημα είναι όταν η προσωπική εντύπωση παρουσιάζεται ως γεγονός. Όταν η φράση «άκουσα» μετατρέπεται σε «συμβαίνει». Όταν μια φωτογραφία άγνωστης προέλευσης αναρτάται ως δήθεν στιγμιότυπο από την Κύπρο. Όταν παλιές εικόνες ή υλικό από άλλες χώρες βαφτίζονται «τρέχουσες εξελίξεις».
Η δημιουργία ή η αναπαραγωγή ψεύτικων φωτογραφιών και παραπλανητικών πληροφοριών δεν είναι αθώα πράξη. Μπορεί να προκαλέσει πανικό, να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα και να δυσκολέψει την επίσημη ενημέρωση. Σε στιγμές έντασης, η σύγχυση είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται η κοινωνία.
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ. Ένα προσωπικό προφίλ δεν είναι δελτίο ειδήσεων. Η αίσθηση ότι «απλώς το μοιράζομαι» δεν απαλλάσσει κανέναν από την ευθύνη. Ό,τι δημοσιεύεται δημόσια επηρεάζει άλλους ανθρώπους.
Η σωστή στάση σε τέτοιες περιπτώσεις είναι απλή:
Να μην αναρτούμε πληροφορίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί από έγκυρες πηγές.
Να μην κοινοποιούμε εικόνες αν δεν γνωρίζουμε την προέλευσή τους.
Να μην παρουσιάζουμε υποθέσεις ως δεδομένα.
Η ενημέρωση πρέπει να προέρχεται από αναγνωρισμένα ειδησεογραφικά site, από εφημερίδες με ευθύνη και ιστορία, από τηλεοπτικά μέσα που λειτουργούν εντός θεσμικού πλαισίου, από διαδικτυακές πλατφόρμες που τηρούν δημοσιογραφικούς κανόνες.
Εκεί όπου υπάρχει διασταύρωση, λογοδοσία και ευθύνη. Η κοινωνία δεν χρειάζεται περισσότερες φήμες. Χρειάζεται νηφαλιότητα. Χρειάζεται πολίτες που κατανοούν ότι η πληροφορία είναι δύναμη – και η κακή πληροφορία είναι κίνδυνος. Σε στιγμές όπως αυτή, η υπευθυνότητα του καθενός μας μετρά. Αν δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα, δεν δημοσιεύουμε. Αν δεν υπάρχει επίσημη ενημέρωση, περιμένουμε. Η ψυχραιμία είναι στάση πολιτισμού.
